Bazen bir şarkı duyguları coşturuyor, bazen bir cümle, bazen de bir deniz dalgası... aklımız kalbimizin sözünü dinlemeye pek meraklı, hemen terk ediyor mantık ortamı işte böyle duygu çoşkunlarında. bir şelale misali çağlıyor sanki, halbuki bütün o kar ve yağmur suları suları bittiğinde şelale sadece sakin sakin akacak.... aynı yolundan devam edecek. İşte bunu uygulamak biraz zor biz insanlar için öyle fevri tavırlarımız oluyor ki karşımızdakinin bizim kalbimizin en keyifli noktasında bulunduklarını unutup onları hemen kapı dışarı ediyoruz. Bu da kabul edilebilir de o kapıyı kapattık mı işte bir kapı kolunu indirmek deveyi hendekten atlatmaya benziyor. küçücük bir hareketle açabileceğimiz kapıyı inatla açmıyoruz nedense.
küçük dersler çıkarmalı naçizane benim fikrim budur; biraz sakin biraz merhametli biraz da umutlu olmalıyız keyifli bir yaşam için sanırım....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder