DÜNYA HENÜZ MASUM DEĞİL!
Bir dünya düşünün mesela herkes ortalama aynı şeylerden nasibini almış. Çok mu zor , çok mu kolay cevabı bizde. bir garip yolcuyuz ya hayat yolunda savrulup durduk sudan sebeplerin peşinde. Kimse kimsenin derdine ortak olmuyor halbuki çok da fazla sosyalleşmedik mi hiç tanımadığımız insanlarla paylaştık fikriyatımızı ya da biz onlarınkine ortak olduk ama yine de sorunlarımız sadece kendimize kaldı.
Bugün hangi kanaldı hatırlamıyorum ama çocuklarla röportaj yapılmış bir belgesel çocuklar "yetim"di. anlatıyorardı hikayelerini normalmişcesine halbuki ne büyük acıydı yaşadıkları biri diyordu ki "annem çok hastaydı hastaneye yattı bende evde kalıp kardeşlerime baktım ıslaktı evimiz çok acı çektik" diyor da daha 9-10 yaşlarında nasıl sıkıştırdı ki bunları kalbine, nasıl nefes alabildi bu acılarla o kadar küçük yaşta bir kalp!
belki bu minik değildi konuşan ama aynı veya benzeri acılardan muzdarip çok da çocuk yok mu ? Ancak diğer tarafta renkli de bir dünya var tabi gözardı edemediğimiz. Gözardı etmeye çalıştığımız hangisi olamlıydı bilinmez ama bu kadar tezatlıklar olmamalı sanki.
elbette bunlarda hayatımızda olmalı ama o çocukların tek bir istekleri vardı "bana yetim olduğumu unuttursunlar" diyordu bir güçlü kalp artık acılardan yorgun halde. unutturamazmıyız peki onların acılarını elbette unutturuz. bir elbiseye binlerce lira verene dek bir elbiseye sadece 'yüz' lira verip geri kalanıyla da onlara unutturma yardımı yapabilirdik. Ama nedense Dünya henüz bu kadar masum değil sanırım. o günleri de görebilmek dileğiyle bütün çocukların sadece oyunlarda yenildikleri için üzülecekleri bir Dünya da yaşamayı dileyerek.....
